شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، فرصتی برای آغاز رقابت بر سر میراث سیاسی ترامپ فراهم کرده است. جی‌دی ونس با مقصر دانستن جنگ ایران در شکست حزب، می‌کوشد ضمن حفظ پایگاه ماگا، خود را از هزینه‌های سیاسی رئیس‌جمهور جدا کند.
جنگ ایران؛ قربانی‌کردن ترامپ برای ۲۰۲۸
جی‌دی ونس پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان و از دست رفتن کنترل هر دو مجلس کنگره، به‌جای دفاع از عملکرد دولت ترامپ، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ انتقال مسئولیت شکست به سیاست‌های رئیس‌جمهور. او در پیامی مفصل در شبکه اجتماعی ایکس، جنگ ایران را عامل اصلی شکست حزب معرفی کرد و خواستار پایان سریع آن شد.
ونس با استناد به داده‌های انتخاباتی مدعی شد بسیاری از کسانی که در سال ۲۰۲۴ به ترامپ و او رأی داده بودند، در انتخابات ۲۰۲۶ به دموکرات‌ها رأی دادند. به روایت او، چهار مطالبه اصلی این رأی‌دهندگان عبارت بودند از پایان جنگ، کاهش هزینه‌های زندگی و تورم، بازگشت به سیاست «اول آمریکا» و تغییر مناسبات با اسرائیل.
فاصله‌گذاری بدون خروج از ماگا
این موضع‌گیری در واقع تلاشی برای جدا کردن جنبش ماگا از عملکرد ترامپ است. ونس می‌داند که نمی‌تواند از جنبشی فاصله بگیرد که یکی از مهم‌ترین وارثان سیاسی آن محسوب می‌شود؛ بنابراین به‌جای رد ترامپیسم، رئیس‌جمهور را متهم می‌کند که از وعده‌های اولیه این جریان، به‌ویژه مخالفت با جنگ‌های خارجی، فاصله گرفته است.
ترامپ جنگ ایران را تأیید کرده و حتی با وجود پذیرش تأثیر افزایش قیمت بنزین بر شکست جمهوری‌خواهان، گفته است تصمیم متفاوتی نمی‌گرفت. در مقابل، ونس تلاش می‌کند خود را مدافع سیاست خارجی خویشتن‌دارتر معرفی کند.
اقتصاد و اسرائیل؛ دو نقطه آسیب‌پذیر ترامپ
افزایش هزینه‌های زندگی، تعرفه‌های تجاری، سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی و حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل، مجموعه‌ای از هزینه‌های سیاسی دولت ترامپ را شکل داده‌اند. بااین‌حال، ونس در تحلیل شکست انتخاباتی عمدتاً جنگ ایران را برجسته کرده است؛ انتخابی حساب‌شده که به او اجازه می‌دهد بدون زیر سؤال بردن کلیت سیاست‌های ماگا، از مهم‌ترین تصمیم جنجالی ترامپ فاصله بگیرد.
این در حالی است که شکست جمهوری‌خواهان را نمی‌توان صرفاً به جنگ محدود کرد. نارضایتی اقتصادی و پیامدهای سیاست‌های داخلی دولت نیز در ریزش بخشی از پایگاه انتخاباتی حزب نقش داشته‌اند.
جانشینی ترامپ؛ رقابت برای تصاحب جنبش
حمایت «دونالد ترامپ جونیور» از پیام ونس و هم‌زمان مطرح شدن انتقادهایی در جریان محافظه‌کاران از سبک حکمرانی ترامپ، نشان می‌دهد بحث جانشینی رئیس‌جمهور زودتر از موعد آغاز شده است. ونس می‌خواهد ثابت کند می‌توان سیاست‌های مهاجرتی و اقتصادی ترامپ را حفظ کرد، اما از آشفتگی، تصمیم‌های غیرقابل‌پیش‌بینی و هزینه‌های سیاست خارجی او فاصله گرفت.
بااین‌حال، این پروژه با تناقضی جدی روبه‌روست؛ ونس نمی‌تواند خود را از دولتی مبرا کند که در شکل‌گیری و اجرای سیاست‌های آن نقش داشته است. او هم‌زمان معاون ترامپ، وارث سیاسی ماگا و منتقد بخشی از عملکرد همان دولت است. پرسش اصلی انتخابات ۲۰۲۸ شاید دیگر فقط این نباشد که چه کسی جانشین ترامپ می‌شود؛ بلکه این است که چه کسی می‌تواند جنبش او را تصاحب کند، بی‌آنکه هزینه میراث سیاسی‌اش را بپردازد.
نظر شما